Σάββατο 10 Φεβρουαρίου 2007

Δυστυχισμένος για πάντα

Ζούσε παγιδευμένος μέσα στο ευτυχισμένο παρελθόν του. Μόνος αυτή τη φορά χωρίς αυτούς, δυστυχισμένος για πάντα. Μα θα ζει αναζητώντας την χαμένη του ευτυχία, ακόμη κι αν ξέρει πως ποτέ δεν θα την βρει. Ένα ευτυχισμένο παρελθόν, άθικτο από τους πάντες, μονάχα εκεί για να υπάρχει, να θυμίζει αυτά που πέρασαν, αυτά που δεν θα ξαναέρθουν. Περιμένει τη στιγμή που θα γυρίσουν ξανά. Μα δεν θα γυρίσουν ποτέ. Και το παρελθόν θα μένει για πάντα εκεί. Κανείς δεν θα μπορεί να το καταστρέψει, παντοδύναμο, έτοιμο να καταστρέψει κάθε παρόν και κάθε μέλλον που θα βρεθεί μπροστά του. Κέντρο της ύπαρξης του, πηγή της δύναμής του οι αναμνήσεις που μένουν όταν όλα θα έχουν χαθεί, όταν όλα θα έχουν τελειώσει. Δυστυχισμένος για πάντα...

[Dr.Focus]

Πέμπτη 8 Φεβρουαρίου 2007

Πολλές φορές τείνουμε να δημιουργούμε αρνητικές καταστάσεις χωρίς στην πραγματικότητα να υπάρχουν. Με αποτέλεσμα να πέφτουμε θύματα των ίδιών μας των δημιουργημάτων. Όταν περάσει καιρός, παύουμε πια να αντιλαμβανόμαστε αν αυτό που ζούμε συμβαίνει στ’ αλήθεια ή εμείς το έχουμε δημιουργήσει.

Λογικό είναι ο δημιουργός να μπορεί να καταστρέψει κάθε δημιούργημά του. Μα αυτό δεν συμβαίνει πάντα. Από τη στιγμή που το δημιούργημα αποκτά μεγαλύτερη δύναμη από αυτήν που ο δημιουργός του έχει δώσει, τότε τα πράγματα περιπλέκονται και δύσκολα μπορείς να επιστρέψεις στις φυσιολογικές καταστάσεις – σχεδόν ποτέ. Έτσι καταδικάζεσαι να θρηνείς για πάντα αυτά τα οποία έχεις χάσει χωρίς πραγματικό λόγο.

Πολλοί καταδικάζονται να ζουν για πάντα στο παρελθόν και δεν μπορούν να προχωρήσουν μπροστά αφού θεωρούν ότι το παρελθόν τους έχει μεγαλύτερη σημασία γι’ αυτούς. Είναι αλήθεια πως το παρελθόν δεν πεθαίνει ποτέ. Πάντα βρίσκεται πίσω απ’ αυτά που κάνουμε, πίσω απ’ αυτά που μας συμβαίνουν.
Ίσως στ΄ αλήθεια η δύναμη του παρελθόντος να είναι μεγαλύτερη από αυτήν του παρόντος και του μέλλοντος αφού και τα δύο πηγάζουν απ’ αυτό. Είναι αυτό που τα έχει δημιουργήσει και έχει καθορίσει ένα τεράστιο ποσοστό της εξέλιξης τους.

[Dr.Focus]

Ήθελε να φύγει, να τρέξει μακριά
Να ξεφύγει απ’ αυτό που κατάστρεφε τη ζωή του
Απ’ αυτό που τόσο αγάπησε
Ακόμη κι αν δεν το ήθελε πραγματικά έπρεπε
Έπρεπε να σωθεί, να φύγει για πάντα και ν’ αφήσει πίσω του ένα παρελθόν
Αναμνήσεις, ανθρώπους, ελπίδες πως θυμούνται ακόμη και θα γυρίσουν ξανά.
[Dr.Focus]